រំលងទៅមាតិកា រំលងទៅមាតិកា
អត្ថបទ

អ្វីដែលគ្មាននរណាប្រាប់អ្នកអំពីលំហាត់ហាត់បាល់ទាត់នៅផ្ទះ

លំហាត់ហាត់បាល់ទាត់នៅផ្ទះអាចបង្កើនការគ្រប់គ្រងបាល់ កម្លាំងជើង ល្បឿន និងការសម្រេចចិត្ត ប្រសិនបើរៀបចំជាកម្មវិធីមានរចនាសម្ព័ន្ធ។ សម្រាប់កុមារ យុវជន និងកីឡាករមនុស្សពេញវ័យនៅកម្ពុជា ការហាត់រយៈពេល ២០–៣០ នាទី....

November 20, 2026 5 min read លេខ 04 // 2024
អ្វីដែលគ្មាននរណាប្រាប់អ្នកអំពីលំហាត់ហាត់បាល់ទាត់នៅផ្ទះ

លំហាត់ហាត់បាល់ទាត់នៅផ្ទះអាចបង្កើនការគ្រប់គ្រងបាល់ កម្លាំងជើង ល្បឿន និងការសម្រេចចិត្ត ប្រសិនបើរៀបចំជាកម្មវិធីមានរចនាសម្ព័ន្ធ។ សម្រាប់កុមារ យុវជន និងកីឡាករមនុស្សពេញវ័យនៅកម្ពុជា ការហាត់រយៈពេល ២០–៣០ នាទី ចំនួន ៤ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្ដាហ៍ គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បង្កើតទម្លាប់មូលដ្ឋាន។ សមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ហ្វីហ្វា និងសមាគមវេជ្ជសាស្ត្រកីឡាអាមេរិក សុទ្ធតែផ្តោតលើការឡើងកម្ដៅ ការបង្កើនបន្ទុកបន្តិចម្តងៗ និងការសម្រាក។ អនុវត្តការប៉ះបាល់ ការបញ្ជូន ការបង្វិលទិស និងលំហាត់កម្លាំងដោយមិនប្រញាប់។ ចាប់ផ្តើមពីចន្លោះតូច មុនពេលបន្ថែមល្បឿន ឬចំនួនស្ទួន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

កីឡាករវ័យក្មេងហាត់បញ្ជូនបាល់នៅទីធ្លាផ្ទះពេលព្រឹក មានកោណហ្វឹកហាត់ និងពន្លឺទន់

តើលំហាត់ហាត់បាល់ទាត់នៅផ្ទះពិតជាមានប្រសិទ្ធភាពមែនទេ?

បាទ លំហាត់ហាត់បាល់ទាត់នៅផ្ទះមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់បច្ចេកទេសមូលដ្ឋាន បើហាត់ជាប្រចាំ និងវាស់វែងលទ្ធផល។ រយៈពេល ២០–៣០ នាទី ៤ ដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ អាចបង្កើនការប៉ះបាល់ ការបញ្ជូន និងភាពរហ័សរហួនបានច្រើនជាងការហាត់យូរ ប៉ុន្តែមិនទៀងទាត់។ ចំណុចសំខាន់គឺគុណភាពនៃការធ្វើចលនា មិនមែនការហត់ខ្លាំងទេ។

អ្នកចាប់ផ្តើមជាច្រើនយល់ថា ត្រូវការទីលានធំ និងឧបករណ៍ថ្លៃ។ នោះជាការយល់ច្រឡំ។ ទីធ្លា ២ ម៉ែត្រ គ្រាប់បាល់មួយ និងវត្ថុចំនួន ៤ សម្រាប់ធ្វើជាសញ្ញាសម្គាល់ អាចបង្កើតកម្មវិធីបានល្អ។ ចូរបែងចែកការហាត់ជា ៥ ផ្នែក៖ ឡើងកម្ដៅ ៥ នាទី ប៉ះបាល់ ៨ នាទី បញ្ជូនបាល់ ៦ នាទី បង្វិលទិស ៦ នាទី និងបន្ធូរសាច់ដុំ ៥ នាទី។ តាម សេចក្ដីណែនាំរបស់ហ្វីហ្វា ការអភិវឌ្ឍបច្ចេកទេសត្រូវការការធ្វើឡើងវិញក្នុងស្ថានភាពផ្សេងៗ មិនមែនគ្រាន់តែទាត់ខ្លាំងទេ។ ចំណុចដែលគួរវាស់មានចំនួនប៉ះបាល់ដោយមិនបាត់បង់ការគ្រប់គ្រង ពេលវេលាបញ្ចប់វគ្គ និងកំហុសក្នុងការបញ្ជូន។ កត់ត្រាលទ្ធផលរៀងរាល់ ៧ ថ្ងៃ ដើម្បីដឹងថាកម្មវិធីកំពុងដំណើរការ។

ការវាស់វែងមួយដែលមនុស្សជាច្រើនមិនធ្វើ គឺការរាប់ការប៉ះបាល់ដោយជើងខ្សោយ។ កំណត់គោលដៅ ៥០ ដងក្នុងមួយវគ្គនៅសប្ដាហ៍ទីមួយ បន្ទាប់មកបន្ថែមទៅ ១០០ ដងនៅសប្ដាហ៍ទីបី។ កុំប្តូរទៅល្បឿនខ្ពស់ ប្រសិនបើជើងប៉ះបាល់ខុសទិសជាបន្តបន្ទាប់។ ទិន្នន័យបែបនេះមានប្រយោជន៍ជាងការវាយតម្លៃតាមអារម្មណ៍ ហើយអាចជួយឱ្យការវិភាគរបស់ ការវាយតម្លៃប្រកួត មានមូលដ្ឋានលើសមត្ថភាពពិតរបស់ក្រុម និងកីឡាករ។

តើលំហាត់នៅផ្ទះគួរដោះស្រាយករណីខ្វះទីធ្លាយ៉ាងដូចម្តេច?

នៅពេលទីធ្លាតូច លំហាត់គួរផ្លាស់ពីការរត់ចម្ងាយទៅការប៉ះបាល់ក្នុងកន្លែងកំណត់ ការបង្វិលខ្លួន និងការបញ្ជូនជញ្ជាំង។ ចន្លោះ ២ ម៉ែត្រ គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បង្កើនការគ្រប់គ្រងជិតខ្លួន ប៉ុន្តែត្រូវកាត់បន្ថយកម្លាំងទាត់ និងការរត់លឿន។ គោលដៅគឺភាពត្រឹមត្រូវ មិនមែនចម្ងាយឡើយ។

ទីធ្លាផ្ទះមានបញ្ហាជាក់ស្ដែង ដូចជា ជញ្ជាំង កញ្ចក់ រថយន្ត និងផ្ទៃរអិល។ ដូច្នេះ ចូរជ្រើសរើសបាល់ទន់ ប្រសិនបើហាត់ក្នុងបន្ទប់ ហើយប្រើបាល់ទំហំតូចជាងស្តង់ដារ សម្រាប់លំហាត់ប៉ះបាល់ជិតខ្លួន។ កុំប្រើកៅអីជាសញ្ញាសម្គាល់ ប្រសិនបើអាចរអិល ឬមានជ្រុងមុត។ រៀបចំផ្លូវហាត់ជាចតុកោណប្រវែង ២ ម៉ែត្រ ទទឹង ១ ម៉ែត្រ ហើយធ្វើចលនាប៉ះបាល់ចូលចេញ ៣ ស៊ុត ស៊ុតនីមួយៗ ៤៥ វិនាទី។ បន្ទាប់មកបញ្ជូនទៅជញ្ជាំងដោយជើងស្តាំ ២០ ដង និងជើងឆ្វេង ២០ ដង។ សម្រាក ៦០ វិនាទី មុនចាប់ផ្តើមជុំថ្មី។

ចំណុចសំខាន់មួយដែលមិនសូវមានក្នុងអត្ថបទទូទៅ គឺការគ្រប់គ្រងសំឡេង និងកម្លាំងបាល់។ នៅក្នុងផ្ទះ បាល់ដែលប៉ះជញ្ជាំងខ្លាំងអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ ទោះបីបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវក៏ដោយ។ កំណត់ចម្ងាយពីជញ្ជាំង ១–១.៥ ម៉ែត្រ និងបញ្ជូនដោយផ្នែកខាងក្នុងនៃជើង។ ប្រើខ្សែអាត់ក្រដាសសម្គាល់គោលដៅទំហំ ៣០ សង់ទីម៉ែត្រ។ ប្រសិនបើបាល់ចេញពីគោលដៅលើស ៥ ដងក្នុង ២០ ដង ត្រូវបន្ថយល្បឿន មិនមែនបង្កើនកម្លាំងទេ។ សម្រាប់គន្លឹះបច្ចេកទេសបន្ថែម សូមមើល មគ្គុទ្ទេសក៍បច្ចេកទេសសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ទីធ្លាតូចក្នុងផ្ទះមានសញ្ញាសម្គាល់ក្រដាស បាល់ទន់ និងកីឡាករកំពុងហាត់បញ្ជូនយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន

តើគួរធ្វើអ្វីនៅពេលជើងខ្សោយ ឬពេលវេលាមានកំណត់?

នៅពេលជើងមួយខ្សោយ ឬមានពេលត្រឹម ១០ នាទី សូមផ្តោតលើការប៉ះបាល់ដោយជើងខ្សោយ និងការបញ្ជូនចម្ងាយខ្លី។ កម្មវិធីខ្លីគួរមានឡើងកម្ដៅ ២ នាទី ការប៉ះបាល់ ៤ នាទី ការបញ្ជូន ៣ នាទី និងបន្ធូរសាច់ដុំ ១ នាទី។ ចំនួន ៥ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្ដាហ៍ អាចមានប្រយោជន៍ជាងវគ្គ ៤០ នាទីតែម្តងក្នុងសប្ដាហ៍។

លំហាត់ជើងខ្សោយមិនមានន័យថាត្រូវប្រើវាតែមួយជើងរយៈពេលយូរទេ។ វិធីមានប្រសិទ្ធភាពគឺប្តូរជើងរៀងរាល់ ៣០–៤៥ វិនាទី ហើយរក្សាក្បាលឱ្យងើបឡើងមើលទិសដៅបន្ទាប់ពីប៉ះបាល់។ ចាប់ផ្តើមដោយប៉ះបាល់ទៅមុខ ៥ ដង ទៅក្រោយ ៥ ដង និងទៅចំហៀង ៥ ដង។ បន្ទាប់មកបញ្ជូនទៅគោលដៅដែលមានទទឹង ៤០ សង់ទីម៉ែត្រ។ កត់ត្រាចំនួនការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវក្នុង ៣០ ដង។ ប្រសិនបើលទ្ធផលជើងខ្សោយទាបជាងជើងខ្លាំងលើស ៣០ ភាគរយ ចូរបន្ថែមវគ្គខ្លី ៥ នាទី ចំនួន ២ ដងក្នុងសប្ដាហ៍ មិនត្រូវបង្ខំរហូតឈឺទេ។

សម្រាប់អ្នកចង់ភ្ជាប់ការហាត់ជាមួយការយល់ដឹងអំពីការប្រកួត គួរមើលទីតាំងអ្នកលេងក្នុងការប្រកួតរបស់ ប្រេស៊ីល អាហ្សង់ទីន និងបារាំង។ កុំចម្លងល្បិចដោយមិនយល់បរិបទ។ សង្កេតថា កីឡាករប៉ះបាល់ប៉ុន្មានដងមុនបញ្ជូន បើករាងកាយទៅទិសណា និងស្កេនជុំវិញខ្លួនប៉ុន្មានដង។ ទាំងនេះជាព័ត៌មានអាចភ្ជាប់ទៅការវិភាគក្រុមរបស់ ការវាយតម្លៃប្រកួត។ វិធីអានស្ថិតិកីឡាករបាល់ទាត់ អាចជួយបំបែកការសង្កេតចេញពីការស្មាន។

តាម អង្គការសុខភាពពិភពលោក សកម្មភាពរាងកាយគួរត្រូវកែសម្រួលតាមអាយុ និងស្ថានភាពសុខភាព។ សេចក្ដីណែនាំសុវត្ថិភាពរបស់សហព័ន្ធកីឡាអូស្ត្រាលីក៏បញ្ជាក់ថា «ការឡើងបន្ទុកបន្តិចម្តងៗ ជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យរបួស»។ ដូច្នេះ បើមានការឈឺចាប់មុត សន្លាក់ហើម ឬវិលមុខ ត្រូវបញ្ឈប់ភ្លាម ហើយស្វែងរកអ្នកជំនាញសុខភាព។

តើចំណុចណាដែលលំហាត់នៅផ្ទះមិនអាចជំនួសបាន?

លំហាត់នៅផ្ទះមិនអាចជំនួសការប្រកួតពិត ការប៉ះទង្គិច ការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ និងការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាក្រុមបានទេ។ វាល្អសម្រាប់បច្ចេកទេសបុគ្គល ប៉ុន្តែមិនអាចបង្ហាត់ការរកចន្លោះពីខ្សែការពារ ឬការប្តូរទីតាំងជាមួយមិត្តរួមក្រុមបានពេញលេញ។ ដូច្នេះ គួរបញ្ចូលការហាត់នៅផ្ទះជាមួយការលេងជាក្រុមយ៉ាងហោចណាស់មួយដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍។

បញ្ហាធំបំផុតមិនមែនខ្វះឧបករណ៍ទេ ប៉ុន្តែជាការហាត់ដដែលៗដោយមិនកែទម្រង់។ ឧទាហរណ៍ ការបញ្ជូនទៅជញ្ជាំង ៥០០ ដងដោយរាងកាយបើកខុសទិស អាចធ្វើឱ្យកំហុសក្លាយជាទម្លាប់។ រាល់ ១០ ដង ត្រូវផ្អាកមួយភ្លែត ដើម្បីពិនិត្យទីតាំងជើងទ្រទម្ងន់ មុំកជើង និងកម្ពស់ក្បាល។ ថតវីដេអូពីចំហៀងរយៈពេល ៣០ វិនាទី អាចបង្ហាញថាជើងទ្រទម្ងន់នៅឆ្ងាយពេក ឬរាងកាយផ្អៀងក្រោយ។ នេះជាព័ត៌មានជាក់លាក់ដែលការរាប់ចំនួនប៉ះបាល់មិនអាចបង្ហាញបាន។

លំហាត់កម្លាំងក៏មានដែនកំណត់។ ការអង្គុយចុះ ការលោត និងការរត់ជុំអាចជួយជើង ប៉ុន្តែត្រូវរក្សាទម្រង់ត្រឹមត្រូវ។ ចាប់ផ្តើមពីការអង្គុយចុះ ២ ស៊ុត ស៊ុតនីមួយៗ ១០ ដង និងការលោតតូច ២ ស៊ុត ស៊ុតនីមួយៗ ៨ ដង។ កុំធ្វើការលោតខ្លាំងលើផ្ទៃបេតុង។ ប្រសិនបើមានការឈឺជង្គង់ ឬកជើង ត្រូវប្តូរទៅលំហាត់ស្ថេរភាព និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញ។ កម្មវិធីកម្លាំង និងការពាររបួសសម្រាប់កីឡាករ

កីឡាករមើលវីដេអូហាត់បាល់លើទូរសព្ទក្បែរទីធ្លា បន្ទាប់ពីពិនិត្យចលនាជើងរបស់ខ្លួន

តើគួរចាប់ផ្តើមលំហាត់ហាត់បាល់ទាត់នៅផ្ទះថ្ងៃនេះឬទេ?

គួរចាប់ផ្តើម ប្រសិនបើមានទីធ្លាសុវត្ថិភាព បាល់ និងគោលដៅច្បាស់លាស់។ វគ្គដំបូងគួរមានរយៈពេល ២០ នាទី ដោយផ្តោតលើការប៉ះបាល់ ការបញ្ជូន និងការបង្វិលទិស មិនមែនការហាត់រហូតហត់ខ្លាំង។ វាស់លទ្ធផលតាមចំនួនបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ និងការគ្រប់គ្រងបាល់ មុននឹងបន្ថែមល្បឿន។

កម្មវិធី ៧ ថ្ងៃខាងក្រោមសមស្របសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម៖

  1. ថ្ងៃទីមួយ៖ ប៉ះបាល់ទៅមុខ និងថយក្រោយ ១០ នាទី បន្ទាប់មកបន្ធូរសាច់ដុំ។
  2. ថ្ងៃទីពីរ៖ បញ្ជូនទៅជញ្ជាំង ៦ ស៊ុត ស៊ុតនីមួយៗ ៤៥ វិនាទី។
  3. ថ្ងៃទីបី៖ សម្រាក ឬដើរលំហែ ២០ នាទី។
  4. ថ្ងៃទីបួន៖ បង្វិលជុំវិញសញ្ញាសម្គាល់ ៤ ជុំ ដោយផ្តោតលើជើងខ្សោយ។
  5. ថ្ងៃទីប្រាំ៖ អង្គុយចុះ លោតតូច និងលំហាត់ស្នូលរាងកាយក្នុងកម្រិតមធ្យម។
  6. ថ្ងៃទីប្រាំមួយ៖ បញ្ចូលការប៉ះបាល់ និងបញ្ជូនក្នុងវគ្គ ២៥ នាទី។
  7. ថ្ងៃទីប្រាំពីរ៖ សម្រាក និងពិនិត្យកំណត់ត្រាលទ្ធផល។

ការវាយតម្លៃគួរធ្វើរៀងរាល់សប្ដាហ៍ មិនមែនរៀងរាល់វគ្គទេ។ ប្រសិនបើការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវកើនពី ១៨ ទៅ ២៤ ដងក្នុងចំណោម ៣០ ដង នោះជាការរីកចម្រើនច្បាស់។ បន្ទាប់ពី ៤ សប្ដាហ៍ អាចបន្ថែមការសម្រេចចិត្ត ដោយដាក់គោលដៅពីរដែលមានពណ៌ខុសគ្នា ហើយជ្រើសរើសគោលដៅតាមសញ្ញាចៃដន្យ។ វិធីនេះបង្កើតសម្ពាធផ្លូវចិត្តបន្តិច ដោយមិនត្រូវការមិត្តរួមក្រុម។ ទោះជាយ៉ាងណា កុំយកលទ្ធផលហាត់នៅផ្ទះទៅសន្និដ្ឋានថាក្រុមណានឹងឈ្នះការប្រកួតភ្លាមៗ។ ការវិភាគរបស់ ការវាយតម្លៃប្រកួត ត្រូវពិនិត្យទម្រង់ក្រុម របួស កាលវិភាគ និងស្ថិតិជាច្រើនមុខរួមគ្នា។

ចង់រៀបចំផែនការហាត់ដែលសមនឹងកម្រិតរបស់អ្នកមែនទេ? ចាប់ផ្តើមពីចំនួនតិច ប៉ុន្តែរក្សាភាពទៀងទាត់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើលំហាត់ហាត់បាល់ទាត់នៅផ្ទះមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ លំហាត់ហាត់បាល់ទាត់នៅផ្ទះ គឺជាកម្មវិធីហាត់បច្ចេកទេស និងកម្លាំងដែលអនុវត្តនៅទីធ្លាផ្ទះ ឬកន្លែងតូច ដោយប្រើបាល់ និងសញ្ញាសម្គាល់សាមញ្ញ។ វាផ្តោតលើការប៉ះបាល់ ការបញ្ជូន ការបង្វិលទិស និងភាពរហ័សរហួន។ វាមិនអាចជំនួសការប្រកួតជាក្រុមបានទេ ប៉ុន្តែអាចបង្កើតមូលដ្ឋានបុគ្គលបានល្អ។ ចាប់ផ្តើមពី ២០ នាទី ៤ ដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ហើយកត់ត្រាចំនួនបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ដើម្បីវាស់ការរីកចម្រើន។

សំណួរ៖ តើគួរចាប់ផ្តើមលំហាត់ហាត់បាល់ទាត់នៅផ្ទះដោយរបៀបណា?

ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយឡើងកម្ដៅ ៥ នាទី បន្ទាប់មកប៉ះបាល់ ៨ នាទី និងបញ្ជូនទៅជញ្ជាំង ៦ នាទី។ រៀបចំទីធ្លាដែលគ្មានកញ្ចក់ រថយន្ត ឬផ្ទៃរអិល ហើយប្រើវត្ថុ ៤ ដុំជាសញ្ញាសម្គាល់។ ក្នុងសប្ដាហ៍ដំបូង កុំផ្តោតលើល្បឿនខ្ពស់។ ផ្តោតលើការប៉ះបាល់ដោយជើងទាំងពីរ និងបញ្ឈប់ភ្លាម ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់មុត ឬវិលមុខ។

សំណួរ៖ តើការហាត់នៅផ្ទះខុសពីការហាត់នៅទីលានយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការហាត់នៅផ្ទះល្អសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងបាល់ និងការបញ្ជូនចម្ងាយខ្លី ខណៈការហាត់នៅទីលានអភិវឌ្ឍការរត់ ការប្រកួតប្រជែង និងការសម្រេចចិត្តជាក្រុម។ ទីធ្លាផ្ទះអាចមានទំហំត្រឹម ២ ម៉ែត្រ ដូច្នេះវាមិនបង្ហាត់ការរកចន្លោះ ឬការប្រឈមមុខខ្សែការពារបានពេញលេញទេ។ លទ្ធផលល្អបំផុតកើតពីការរួមបញ្ចូលវគ្គផ្ទះ ៣–៤ ដង និងការលេងជាក្រុមយ៉ាងហោចណាស់មួយដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីការហាត់នៅផ្ទះមិនឃើញលទ្ធផល?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុទូទៅគឺការហាត់មិនទៀងទាត់ ការធ្វើចលនាខុសទម្រង់ និងការបង្កើនល្បឿនមុនពេលមានភាពត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើបញ្ជូនខុសលើស ៥ ដងក្នុង ២០ ដង ត្រូវបន្ថយកម្លាំង និងពិនិត្យជើងទ្រទម្ងន់។ ថតវីដេអូ ៣០ វិនាទីពីចំហៀង អាចជួយរកកំហុសដែលមិនស្គាល់។ កំណត់វគ្គ ២០ នាទី និងវាស់លទ្ធផលរៀងរាល់ ៧ ថ្ងៃ ជំនួសការវាយតម្លៃតាមអារម្មណ៍ប្រចាំថ្ងៃ។

សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ និងចំណាយប៉ុន្មាន?

ចម្លើយ៖ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមដោយបាល់មួយ ស្បែកជើងមានការកាន់ល្អ និងវត្ថុ ៤ ដុំសម្រាប់សម្គាល់ ដោយមិនចាំបាច់ទិញឧបករណ៍ថ្លៃ។ កោណហ្វឹកហាត់ និងជណ្ដើររហ័សអាចជួយបន្ថែម ប៉ុន្តែមិនមែនជាតម្រូវការចាំបាច់ទេ។ ប្រសិនបើហាត់ក្នុងបន្ទប់ គួរជ្រើសបាល់ទន់ ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យបាក់បែក និងសំឡេងរំខាន។ ការចំណាយសំខាន់ជាងគេគឺពេលវេលាទៀងទាត់ ២០–៣០ នាទី និងទីធ្លាសុវត្ថិភាព។

សំណួរ៖ តើអាចប្រើស្ថិតិការប្រកួតដើម្បីកែលម្អការហាត់បានទេ?

ចម្លើយ៖ អាចប្រើបាន ប្រសិនបើស្ថិតិត្រូវបម្លែងទៅជាគោលដៅហាត់ជាក់លាក់ មិនមែនយកមកស្មានលទ្ធផលតែប៉ុណ្ណោះ។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើសង្កេតឃើញក្រុម អាហ្សង់ទីន ប្តូរទិសលឿន អ្នកអាចហាត់ប៉ះបាល់ពីស្តាំទៅឆ្វេងក្នុងចន្លោះ ២ ម៉ែត្រ។ ប្រៀបធៀបការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ៣០ ដង និងពេលវេលាបញ្ចប់វគ្គរៀងរាល់សប្ដាហ៍។ ការវាយតម្លៃប្រកួតអាចជួយបកស្រាយស្ថិតិកីឡាករ ប៉ុន្តែការរីកចម្រើនបច្ចេកទេសនៅតែត្រូវការការហាត់ពិត និងការសម្រាកត្រឹមត្រូវ។

ត្រៀមអនុវត្តកម្មវិធីដែលមានសុវត្ថិភាព និងវាស់វែងបានហើយឬនៅ? ស្វែងរកព័ត៌មានបន្ថែម ហើយចាប់ផ្តើមពីវគ្គខ្លីថ្ងៃនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

§

អរគុណ​ ចំពោះ​ ការ​ អាន​ អត្ថ​ បទ​ នេះ​ ពី​ ការវាយតម្លៃប្រកួត ។

ការវាយតម្លៃប្រកួត · Editorial Platform · Issue 04 · 2024

Related Articles